არც თუ ისე მხიარული არდადეგები

ყველაფერი ძალიან სპონტანურად დაიწყო, ერთ მშვენიერ ან არც თუ ისე დილას მეგობარმა მომწერა უწერაში წავსულიყავი.პირველად მომიწია ავტოსტოპით მარტო მგზავრობამ მაგრამ “შინ” მშვიდობით დაბრუნებულს კიარადა ჩაღწეულს მშვენიერი ცივი ლუდი და რაჭული ლობიანი რომ მომაჩეჩა, რიონის დინებას რომ ვუყურებდი და თავზე კავკასიონიც დამცქეროდა მივხვდი სასაყვედურო ნამდვილად არაფერი მქონდა.

მშვენიერი წყნარი დასვენება გამომივიდა, მდინარეში ვბანაობდი, ვსაუზმობდი, წიგნს ვკითხულობდი, ვბანაობდი, ვსადილობდი, წიგნს ვკითხულობდი, საღამოს კოცონთან ვისხედით ლუდს ვწრუპავდით და ცხოვრების ამაოებაზე, ლიტერატურაზე და ათას იმ თემაზე ვსაუბრობდით მეგობრები რომ განიხილავენ ხოლმე. ნუ კაცების და ქალების გარდა, რადგან გენდერული ბალანსი დაცული გვქონდა და მეც ნაკლებად მაინტერესებდა მისი მდედრები და მას ალბათ მით უფრო ნაკლებად ჩემი იმიტირებული მამრების რიგი,ყველაზე საოცარი ალბათ მაინც ისაა რომ 11საათზე უკვე მეძინა და დილას 7ზე ვიღვიძებდი ძროხების ზარების ხმაზე.

უწერაში რამდენიმე დღიანი ნეტარი დღეების და საღამოების შემდეგ ფეხით და ავტოსტოპით მოვიარეთ თითქმის მთელი რაჭა, შემდგომ ლეჩხუმი და ბოლოს ქუთაისიდან თბილისისკენ ავიღე გეზი.ნუ დამწვარ დახრუკული რომ ვიყავი და ამ დამწვარი ზურგით ჩანთის თრევა მიწევდა სიარულისას, თან ლაშქრობებში გამოუცდელს თხელ ძირიანი კეტები რომ მეცვა რომელშიც არათუ ყველა ქვას და კენჭს მიწის სიმხურვალესაც კი ვგრძნობდი ამის კვალობაზე თვის ტირილებიან ისტერიკებიანად მშვენივრად ვიარე ქუთაისამდე.

ისე იმ ლანჩხუთის ტყის ბოლოს სოფელში შესვლამდე მანქანა რომ არ მოგვწეოდა შეიძლება იქვე დავრჩენილიყავი უკვე ისე ცუდათ ვიყავი, მაგრამ არ გაგიმართლათ და მშვენივრად ჩამოვაღწიე.

შემდეგ უკვე მთელი აგვისტოს გეგმები აიბურდა, თითქმის ყველა შანსი რომ სადმე დასასვენებლად წავსულიყავი რაღაც საოცარი ძალების ჩარევით მალევე სადღაც ქრებოდა და დავრჩი ასე დედაქალაქის მხურვალე მზის ამარად.

მეგობრების უმეტესობაც გაიქცა ქალაქიდან, თავს უშველეს რა ენაღვლებათ 😀

ვიჯექი სახლში და წიგნს ვკითხულობდი ხოლმე, ან სადმე ლუდის ბარში გავდიოდი და ქალაქში დარჩენილ ჩემნაირ არც თუ ისე ბედნიერ ნაცნობებთან ერთად ლუდს ვსვამდი და ვსაუბრობით ან ვთამაშობდით ან… ნუ მოკლედ არაფერი განსაკუთრებული.

აი, გუშინ გავიგე რომ biaff2014 აკრედიტაცია ავიღე, წერილი რომ მომივიდა აღარ ვიცოდი სიხარულით რა მექნა, მერე რა რომ ეს ყველაფერ სექტემბერშია. წარმოგიდგენიათ ფილმების ფესტივალი, ჩემნაირი ფილმებზე შეყვარებული ადამიანისთვის რამხელა რამეს ნიშნავს?! აჰ, არა, ზუსტად ვიცი ვერც კი წარმოიდგენთ როგორ გამიხარდა. მოკლედ ფესტივალზე მივდივარ, თან ბათუმში. (სხვათაშორის ამის შესახებ ბევრს დავწერ კიდევ იმიტომ რომ ფესტივალი უნდა გავაშუქო).

აი, დღეს კიდევ სრულიად შემთხვევით აღმოჩნდა რომ Kazantipზეც მივდივარ 19 აგვისტოს ანაკლიაში.ამბობენ რაღაც ძალიან გრანდიოზული იგეგმებაო. განსაკუთრებით 23 აგვისტოზე არის აქცენტი, რა იქნება მაგასაც გეტყვით როცა გავიგებ. იქიდანაც მოგიყვებით თუ დრო მექნა ამბებს.

მოკლედ ასეა ჩემი არდადეგების ამბავი.

არც თუ ისე მხიარულად მაგრამ რაღაცის მოლოდინში ვარ, რაღაც კარგის და საინტერესოების, ორ ძალიან მაგარ ფესტივალს ვესწრები ბოლობოლო სადღაც 2კვირის შუალედში, სასიამოვნო ზაფხულს გისურვებთ 🙂

 

About takacinderella

“They can’t order me to stop dreaming.” - Cinderella
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  შეცვლა )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  შეცვლა )

Connecting to %s